Πριν λίγες μέρες λοιπόν η ομάδα Παίδων του Φίλιππου Περιστερίου με τη νίκη της επί των Δυτικών Ακαδημιών Καλαθοσφαίρισης σφράγισε την εξαιρετική πορεία της στο πρωτάθλημα και πανηγύρισε την άνοδο της στην Α2 Παίδων της επόμενης αγωνιστικής σεζόν και το agapotobasket φιλοξενεί τον Πάνο Γκρίτζαλη, ο οποίος αναλύει αυτή την επιτυχία.
Άνοδος με την ομάδα Παίδων. Πώς φτάσατε μέχρι εδώ και ποια είναι τα στοιχεία της ομάδας που τη χαρακτήρισαν μέσα στη σεζόν;
Καταρχάς σ’ ευχαριστώ για την πρόσκληση και για την ευκαιρία που μου δίνεις, ώστε να μιλήσω για αυτούς τους παίκτες που τους έχω σαν παιδιά μου. Η άνοδος των Παίδων μου είναι το αποτέλεσμα της δουλειάς που κάναμε με αυτά τα παιδιά τα τελευταία 3 χρόνια. Υπάρχει συγκεκριμένο πλάνο που έχει βάλει ο Τεχνικός Διευθυντής μας, ο Coach Βαγγέλης Γλυκός και με πίστη σε αυτό, τόσο εγώ όσο και οι αθλητές μου, πετύχαμε τον πολυπόθητο στόχο.
Το κυριότερο χαρακτηριστικό αυτής της ομάδας είναι το μέταλλο της. Δεν είμαστε η ομάδα του ενός παίκτη. Προσπάθησα να τους περάσω την φιλοσοφία του γρήγορου μπάσκετ με συνεχή κίνηση των παικτών και ταυτόχρονα να είμαστε δυνατοί στην άμυνα.
Στον “τελικό” εναντίον των Δυτικών Ακαδημιών Καλαθοσφαίρισης, έλειπε ένας εκ των βασικών guard μας με ίωση και ο βασικός μας ψηλός έπαιξε απροπόνητος μιας και προερχόταν από τραυματισμό στον αστράγαλο. Παρόλα αυτά, η ομάδα έδειξε την αξία της.
Άγγελος Γεωργαλάς, Σταυρούλα Γκρίτζαλη και εσύ έχετε αναλάβει εδώ και τρία χρόνια τον προπονητικό σχεδιασμό των Ακαδημιών του Φίλιππου. Τι νέο έχετε “φέρει” στην ομάδα και μέσα σε 3 χρόνια οι ακαδημίες του Συλλόγου έχουν πανηγυρίσει δύο ανόδους;
Η ανάληψη του management του Φίλιππου Περιστερίου από εμάς τους τρεις πριν από τρία χρόνια ήταν κάτι ομολογουμένως ξαφνικό. Βάλαμε κάτω την πρόταση του Προέδρου, Στέφανου Κοτελίδα και αποφασίσαμε να έχουμε τον διττό ρόλο των προπονητών – διοικητικών.
Μπορεί να μην έχουμε διοικητική εμπειρία, αλλά προπονητικά έχει ο καθένας μας μακρά διαδρομή στο χώρο. Το κλειδί της επιτυχίας είναι πως και οι τρεις μας έχουμε την πλήρη εικόνα ολόκληρης της Ακαδημίας και η συνεργασία μας είναι άψογη. Δεν έχουμε μείνει μόνο με την ενασχόληση των Τμημάτων που ηγείται ο καθένας.
Προσπαθήσαμε από την 1η μέρα να κάνουμε το αυτονόητο. Η βάση μιας ομάδας είναι οι Ακαδημίες της και όχι το Ανδρικό της. Στόχος μας είναι τα επόμενα χρόνια, το Αντρικό μας να συνεχίζει να πρωταγωνιστεί, αλλά με κορμό των αθλητών της Ακαδημίας μας. Τα αποτελέσματα πράγματι φαίνονται με τις ανόδους των Εφήβων και των Παίδων μέσα σε τρία χρόνια.
Στο ξεκίνημα της δικιάς σας προσπάθειας ήρθε και ο Βαγγέλης Γλυκός ως τεχνικός διευθυντής. Τι παραπάνω έδωσε αυτό στον Φίλιππο Περιστερίου;
Προπονητική και Βαγγέλης Γλυκός είναι έννοιες ταυτόσημες. Ο Άγγελος Γεωργαλάς υπήρξε παλαιότερα παίκτης του Coach Γλυκού και τον ήξερε καλά. Υπήρξε η συγκυρία της αποχώρησης του Βαγγέλη τότε από την Δάφνη Δαφνίου και του κάναμε την πρόταση να γίνει Τεχνικός Διευθυντής στον Φίλιππο Περιστερίου. Θα ήταν και για αυτόν ένα νέο ξεκίνημα, αλλά η εμπειρία του είναι τέτοια που μας έδωσε πίστη και θέληση ώστε να τηρήσουμε το πλάνο του.
Ο Βαγγέλης Γλυκός λέει τόσο σε μας όσο και στους παίκτες ολόκληρης της Ακαδημίας, πως θέλουμε να εφαρμόσουμε τα απλά πράγματα, αλλά αυτά είναι τα πιο δύσκολα. Το σημαντικότερο είναι πως δεν είναι απλά ένας Τεχνικός Διευθυντής. Είναι ο πατέρας μας, ο φίλος μας, ο άνθρωπος μας.
Ποιος είναι ο σχεδιασμός από εδώ και πέρα και οι στόχοι σας;
Ο Φίλιππος Περιστερίου μεγαλώνει. Όπως σας είπα στην αρχή, μεγάλος μας στόχος είναι να δούμε παιδιά που αναπτύχθηκαν μέσα από την Ακαδημία μας, να απαρτίζουν την Αντρική μας ομάδα και να συνεχίσουν να πρωταγωνιστούν. Σε βάθος χρόνου και έχοντας την στήριξη της τοπικής κοινωνίας, θα ήταν όμορφο να δούμε τον Φίλιππο Περιστερίου και στις Εθνικές Κατηγορίες.
Ανεξάρτητα από τους στόχους βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το μπάσκετ αποτελεί μια μικρογραφία της κοινωνίας που ζούμε. Έτσι δίνεται μέσα από αυτό η δυνατότητα τα παιδιά να βιώσουν πολλά συναισθήματα (χαρά – λύπη, δικαιοσύνη – αδικία, νίκη – ήττα).
Κλείνοντας να τονίσω πως το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι. Τα παιδιά έρχονται εδώ για να αθληθούν και στο τέλος της ημέρας να φύγουν χαρούμενα. Αυτό για μένα είναι ο ΥΠΈΡΤΑΤΟΣ στόχος.
