Ήταν πριν από ακριβώς δυο χρόνια που η Εθνική Γυναικών “ξεπερνούσε το ταβάνι της” όπως έγραψαν και είπαν πολλοί, φτάνοντας στην 4η θέση στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Τσεχίας. Στιγμές που την ίδια στιγμή προκαλούσαν τόσο ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία η κορυφαία στιγμή στην ιστορία του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και παράλληλα η πρόκριση στο Παγκόσμιο της επόμενης χρονιάς και από την άλλη η πίκρα του μεταλλίου που ήταν τόσο κοντά αλλά χάθηκε.
Όλα αυτά θυμήθηκε και η Άρτεμις Σπανού και θέλησε να τα μοιραστεί με όλους μέσω του blog της στο Agapotobasket.
Και πρόπερσι αυτή την εποχή πανηγυρίζαμε μια μεγάλη επιτυχία και έχουμε τις αναμνήσεις,τις φωτογραφίες και τις υπενθυμίσεις για να τα θυμόμαστε. Με αφορμή λοιπόν όλες τις αναμνήσεις που βγάζει το Facebook τώρα την τελευταία εβδομάδα είπα να γράψω ένα κείμενο για τα συναισθήματα που μου προκαλούνται όλες αυτές τις μέρες.
Κοιτάζοντας ξανά τα βιντεάκια το πρώτο πράγμα που με καταλαβαίνω να κάνω είναι να χαμογελάω τόσο πολύ και να μου έρχονται τόσο ωραία συναισθήματα και αναμνήσεις και να ανατριχιάζω καθ όλη τη διάρκεια του βίντεο. Να και τώρα που έγραψα αυτή την πρόταση πάλι ανατρίχιασα!! Τόσα μεγάλα και ωραία συναισθήματα μου έχουν μείνει από το συγκεκριμένο πανευρωπαϊκό και την επιτυχία μας. Ακόμα και όταν πάνω σε συζήτηση με την Εβϊνα πιάνουμε το καλοκαίρι του 2017 και οι δυο μας μιλάμε με τόσο πάθος και ενέργεια και χαρά για όλο αυτό που περάσαμε. Αναμνήσεις που θα μας μείνουν όλων μας αξέχαστες και συναισθήματα που και πραγματικά να βάλω τα δυνατά μου να σας περιγράψω, καμία λέξη και καμία πρόταση δεν θα καταφέρει να σας περάσει όλο αυτό που ζήσαμε και νιώσαμε. Ήταν όλα πολύ δυνατά και γιαυτό και μέχρι τώρα τα νιώθουμε τόσο ζωντανά!
Και επίσης από την άλλη πλευρά έχουμε και την απογοήτευση μας γιατί αυτές τις μέρες επίσης διαφημίζεται και το πανευρωπαϊκό που θα γίνει Λετονία-Σερβία. Μια διοργάνωση που θα θέλαμε όλες πολύ να είμαστε αλλά δεν τα καταφέραμε. Όποτε τώρα μπαίνουν περισσότερα κίνητρα και μεγαλύτερη δουλειά και πάθος και ενεργεία για να καταφέρουμε να είμαστε στο επόμενο.
Έτσι όταν περνάς κάτι τόσο δυνατό όπως το πανευρωπαϊκό του 2017 αυτό έχει τη δυνατότητα να σε κάνει να νιώσεις συναισθήματα που δεν ήξερες ότι μπορείς να νιώσεις ή να σου δώσει αυτό το άθλημα που τόσο αγαπάς. Και χάρη της τεχνολογίας και της εξέλιξης των μέσων μαζικής ενημέρωσης έχουμε τώρα τη δυνατότητα να τα ζούμε όλα πάλι μέσω των βίντεο και των φωτογραφιών και όχι μόνο στις αναμνήσεις μας. Αναμνήσεις που σου προκαλούν ανατριχίλα!!!
Υπέροχο το Πανευρωπαϊκό του 2017 στη Πράγα και τυχερή που είχα τη δυνατότητα να το ζήσω με τη συγκεκριμένη ομάδα!
